ஒன்றிரண்டு இறகுகள்
சிந்திய நிலையில்
பூட்ஸ் தடயங்களோடுஎறும்புகள் மொய்த்துக்கிடந்தது
அழகி
அன்று முழுதும்
விம்மிக்கிடந்தாள் மல்லிகா
இன்று வழக்கம்போல்
பருக்கைகள் கொஞ்சத்திற்க்காக
வரிசையில் நிற்கிறாள்
அவளின்
அப்பாவும் தம்பியும் கிடந்த
அன்றின் மறுநாளும்
அவள்
இப்படித்தான் நடந்துக்கொண்டாள்.
-இயற்கைசிவம்
வாழ்க்கையின் யதார்த்தத்தைக் காட்டும் வரிகள். அகோரப் பசியின் வேகம் அழுகையையும் ஆற்றாமையையும் புறந்தள்ளி அடுத்தநாளுக்கான தன் தேடலை முன்னிறுத்திவிடுகிறதே. மனம் தொட்ட கவிதை.
ReplyDeleteஎனக்குக் கொஞ்சம் குழப்பமாகவே இருக்கிறது இந்தக் கவிதை !
ReplyDelete